Allah'ın Kullarına Yakınlığı ve Duaya İcabeti
Kur'an'da Dua HikmetleriBakara Sûresi 186. Âyetin Nüzul Sebebi ve Hikmetli Tefsiri:
Ayet-i Kerime
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لِى وَلْيُؤْمِنُوا۟ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ﴿186﴾
Anlamı
186. Kullarım sana Beni sorarlarsa, bilsinler ki Ben, şüphesiz onlara yakınım. Benden isteyenin, dua ettiğinde duasını kabul ederim. Artık onlar da davetimi kabul edip Bana inansınlar ki doğru yolda yürüyenlerden olsunlar.
“Kullarım Sana, Ben’i sorduğunda (onlara haber ver ki): Ben çok yakınım. Bana duâ ettiği vakit duâ edenin duâsına karşılık veririm. O hâlde (kullarım da) benim davetime icâbet etsinler ve bana îman etsinler ki doğru yolu bulalar.” (el-Bakara, 186) Fahr-i Râzî, Kâdı Beyzâvî ve Hâzin’in beyânlarına göre: Ashâb-ı kiramın «Rabbimiz bize yakın ise hafif sesle, uzak ise yüksek sesle duâ edelim» demeleri üzerine nâzil olmuştur. Allah onların gizli duâlarını işitir. Zira ilmi onlara pek yakındır. Duâ eden kimsenin duâsı ihlâs üzere olursa icâbet eder. Onlar da Allah'ın dâvetine icâbet ve emrine itâat ederlerse doğru yolu muhakkak bulurlar.
Mahmud Sami Ramazanoğlu -hazretlerinin- “Dualar ve Zikirler” adlı kitabında ki “Kur’an’da Dua” bölümü